4131 - Bir rivayette soyle gelmistir:
"Hic kimse "Rabbini (efendini) doyur"; "Rabbine abdest suyu
dok"; "Rabbine su ver" demesin. Bilakis "Seyyidim",
"efendim" desin.
Sizden kimse abdi (kulum), emeti (cariyem) de
demesin. Bilakis "oglum", "kizim, yavrum" desin."
Muslim. Elfaz 15, (2249).
4132 - Muslim'in bir diger rivayetinde:
"Sizden kimse "kolem!" "cariyem!" diye soylemesin.
Hepiniz Allah'in kolelerisiniz, butun kadinlariniz da Allah'in
kullaridir."
Muslim, Elfaz 13, (2249).
4133 - Hz. Cerir radiyallahu anh anlatiyor:
"Resulullah aleyhissalatu vesselambuyurdular ki: "Hangi kole kacarsa,
bilsin ki ondan zimmet (garanti) kalkmistir, donunceye kadar namazi kabul edilmez."
Muslim, Iman 122-124, (68, 69, 70); Ebu Davud,
Hudud 1, (4360); Nesai, Tahrimu'd-Dem 12, (7, 102).
AZAD ETME
4134 - Ibnu Omer radiyallahu anhuma anlatiyor:
"Resulullah aleyhissalatu vesselambuyurdular ki: "Kim, kendisi ile
bir baskasi arasinda (ortak) olan bir kole(deki kendine mahsus hisse)yi azad
ederse, koleye onun malindan adilane bir kiymet bicilir, ne eksik ne de fazla.
Sonra, eger zenginse, onun malindan (ortaklara hisseleri verilerek) kole azad
edilir. Degilse koleden azad ettigi kisim azad olmustur."
Buhari, Sirket 5, 14. Itk 4, 17; Muslim, Itk
1, (1501); Muvatta, Itk 1, (2, 772); Ebu Davud, Itk 6, (3940 - 3947); Tirmizi,
Ahkam 14, (1346, 1347); Nesai, Buyu 106, (7, 319).
4135 - Ebu'd-Derda radiyallahu anh anlatiyor:
"Resulullah aleyhissalatu vesselambuyurdular ki: "Koleyi olme aninda
azad edenin misali, doydugu zaman hediyede bulunan adam gibidir."
Ebu Davud, Itk 15, (3968); Tirmizi, Vesaya 7,
(2124).
4136 - Imran Ibnu Husayn radiyallahu anhuma
anlatiyor: "Bir adam, olecegi sira, kendine ait alti koleyi azad etti.
Onlardan baska mali da yoktu. Resulullah aleyhissalatu vesselamonlari cagirdi.
Onlari uc gruba ayirdi, sonra aralarinda kur'a cekti. Ikisini azad etti.
dordunu kole olarak birakti. Adami da siddetle azarladi."
Muslim, Eyman 56, (1668); Muvatta, Itk 3, (2,
774); Tirmizi, Ahkam 27, (1364); Ebu Davud, Itk 10, (3958- 3961); Nesai, Cenaiz
65, (4, 64).
4137 - Ibnu Omer radiyallahu anhuma diyor ki:
"Hangi cariye, efendisinden bir cocuk dunyaya getirirse, artik efendi bu
cariyeyi satamaz, hibe edemez, miras da kilamaz. Hayatta oldukca ondan istifade
eder, oldu mu artik cariye hur olur."
Muvatta, Itk 6, (2, 776).
4138 - Semure Ibnu Cundeb radiyallahu anh
anlatiyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselambuyurdular ki: "Kim
zu-rahm muhrem birisine malik olursa o hurdur."
Ebu Davud, Itk 7, (3949); Tirmizi, Ahkam 28,
(1365); Ibnu Mace, Itk 5, (2524).
4139 - Amr Ibnu Su'ayb an ebihi an ceddihi
radiyallahu anh anlatiyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam 'a yardim
talep etmek uzere bir adam gelip: "Ey Allah'in Resulu! (Efendim) falana
ait su cariye var ya (onun yuzunden efendim bana sikinti veriyor)" dedi.
Aleyhissalatu vesselam "Vah! Neyin var?" deyince adam: "Bela
hasil oldu. Kole (ben demek istiyor) efendinin cariyesine bakmisti, efendi
kiskanclikla erkeklik uzvunu burdu (hadim etti)" dedi. Aleyhissalatu
vesselam: "Adami bana getir!" emretti. Efendi cagirildi ama
getirilemedi. Bunun uzerine Aleyhissalatu vesselam: "Oyleyse git, sen
hursun!" ferman buyurdu. Adam: "Ey Allah'in Resulu! (Efendimin kolesi
olmamda direnmesi halinde) kim bana yardimci olacak?" dedi. Aleyhissalatu
vesselam: "Sana yardimci olmak butun muslumanlara terettup eder"
cevabini verdi."
Ebu Davud, Diyat 7, (4519); Ibnu Mace, Diyat
29, (2680).
4140 - Sefine radiyallahu anh anlatiyor:
"Ben Ummu Seleme radiyallahu anha'nin kolesi idim. Bir gun bana:
"Seni azad ediyorum, ancak yasadigin muddetce Resulullah aleyhissalatu
vesselam 'a hizmet etmeni sart kosuyorum" dedi. "Sen bu sarti
kosmasan da baska bir sey yapacak degilim!" dedim. Beni azad etti ve bana
bu sarti kostu."
Ebu Davud, Itk 3, (3932); Ibnu Mace, Itk 6,
(2526).
Kütüb-i Sitte, İslam dininin en önemli iki kaynağından biri niteliğindeki sünnet
malzemesini meydana getiren ve en sahih (güvenilir) hadislerden oluşan altı
hadis kitabına verilen genel isimdir. Söz konusu bu altı kitap Kur’ân-ı
Kerim’den sonra en sahih kitaplar olarak kabul edilen Buharî ile Müslim’in
Câmiu’s-Sahîh adlı eserleri ile Ebû Davud, Tirmizî, Nesai ve İbn
Mace’nin sünen türündeki eserlerinden ibarettir.Kütüb-i Sitte, Arapça
“kitaplar” manasına gelen “kütüb” kelimesiyle “altı” manasına gelen “sitte”
kelimesinden meydana gelmiş bir tabir olup, “altı kitap” anlamındadır.
.
