Kütüb-i Sitte Hadis-i Şerif ( 3981-3990 )

3981 - Hz. Ebu Hureyre radiyallahu anh anlatiyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam zehir ve benzeri her cesit habis ilactan yasakladi."
Ebu Davud, Tibb 11, (3870); Tirmizi, Tibb 7, (2046).

3982 - Abdurrahman Ibnu Osman et-Teymi radiyallahu anh anlatiyor: "Bir tabib gelerek Resulullah aleyhissalatu vesselam'a ilac yapiminda kurbagayi kullanmaktan sordu. Resulullah adami kurbagayi oldurmekten nehyetti."
Ebu Davud, Tibb 11, (3871); Nesai, Sayd 36, (7, 210).

3983 - Ebu Kesbe el-Enmari radiyallahu anh anlatiyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam basindan ve iki omuzu arasindan hacamat olur ve:
"Kim bu kandan akitirsa, herhangi bir hastalik icin, bir baska ilacla tedavi olmasa da zarar gormez!" buyururdu."
Ebu Davud, Tibb 4, (3859); Ibnu Mace, Tibb 21, (3484).

3984 - Hz. Enes radiyallahu anh anlatiyor: Resulullah aleyhissalatu vesselam, boynunun iki tarafindaki damarlari ile iki omuzun arasindaki damardan hacamat olurdu."
Ebu Davud, Tibb 4, (3860); Tirmizi, Tibb 12, (2052); Ibnu Mace, Tibb 21, (3483).

3985 - Tirmizi su ziyadede bulunur: "(Resulullah aleyhissalatu vesselam) ayin onyedisinde, ondokuzunda ve yirmi birinde hacamat olurdu."
Tirmizi, Tibb 12, (2052).

3986 - Sahiheyn'de gelen bir rivayette soyle denir: "Resulullah aleyhissalatu vesselam hacamat olur, kimseye ucretinde zulmetmezdi."
Buhari, Icare 18; Muslim, Selam 77, (1577).

3987 - Ibnu Abbas radiyallahu anhuma anlatiyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: "Haccm ne iyi kuldur; (fazla) kani giderir, beli hafifletir, gozu parlatir."
Ibnu Abbas der ki: "Resulullah aleyhissalatu vesselam Mirac gecesinde, meleklerden murekkeb bir cemaate her ugrayisinda: "Hacamat olmaya devam et! Ummetine de hacamat olmalarini emret!" derlerdi."
Tirmizi, Tibb 12, (2054).

3988 - Ebu Bekre radiyallahu anh'tan anlatildigina gore, bu muhterem sahabi, ailesini sali gunu hacamat olmaktan men ederdi. Derdi ki: "Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: "Sali gunu kan gunudur. O gunde bir saat vardir, kan durmaz."
Ebu Davud, Tibb 5, (3862).

3989 - Hz. Cabir radiyallahu anh anlatiyor: "Sa'd Ibnu Mu'az radiyallahu anh kolundaki (can) damarindan isabet aldigi zaman Resulullah aleyhissalatu vesselam onu elindeki uzunca bir demir cubukla bizzat dagladi. Ancak yarasi tekrar sisti. Resulullah da ikinci sefer dagladi."
Muslim, Selam 75, (2208); Ebu Davud, Tibb 7, (3866).

3990 - Tirmizi'nin Hz. Enes'ten yaptigi bir rivayette, Enes radiyallahu anh der ki: "Resulullah aleyhissalatu vesselam, Sa'd Ibnu Zurare'yi sivilce sebebiyle dagladi."

Tirmizi, Tibb 11, (2051).



Kütüb-i Sitte, İslam dininin en önemli iki kaynağından biri niteliğindeki sünnet malzemesini meydana getiren ve en sahih (güvenilir) hadislerden oluşan altı hadis kitabına verilen genel isimdir. Söz konusu bu altı kitap Kur’ân-ı Kerim’den sonra en sahih kitaplar olarak kabul edilen Buharî ile Müslim’in Câmiu’s-Sahîh adlı eserleri ile Ebû Davud, Tirmizî, Nesai ve İbn Mace’nin sünen türündeki eserlerinden ibarettir.Kütüb-i Sitte, Arapça “kitaplar” manasına gelen “kütüb” kelimesiyle “altı” manasına gelen “sitte” kelimesinden meydana gelmiş bir tabir olup, “altı kitap” anlamındadır.
.

----

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

loading...