Rahmân ve Rahim Allâh’ın adıyla
1. Gerçekleşen,
2. Nedir o gerçekleşen?
3. Gerçekleşenin ne olduğunu nerden bileceksin?
4. Semûd ve ’Âd (kavimleri), başa çarpan olayı yalanladılar.
5. Bu yüzden Semûd (kavmi) azgın bir vak’a ile helâk edildiler.
6. ’Âd (kavmi) ise uğultulu, azgın bir kasırga ile helâk edildiler.
7. (Allâh) Onu, yedi gece, sekiz gün ardı ardına onların üzerine saldı. O kavmi orada, içi boş hurma kütükleri gibi serilmiş görürsün.
8. Onlardan hiç geri kalan görüyor musun?
9. Fir’avn ve ondan öncekiler ve altüst olmuş kentler(in halkı olan Lût kavmi) de hatâlı iş yaptılar.
10. Rablerinin elçisine karşı geldiler. O da onları şiddeti gittikçe artan bir yakalayışla yakaladı.
11. Su(lar) kabarınca biz sizi, akıp giden (gemi)de taşıdık.
12. Ki onu size bir ibret yapalım ve belleyen kulak(lar) onu bellesin.
13. Sûr’a bir tek üfleme üflendiği,
14. Arz ve dağlar yerlerinden kaldırılıp şiddetle birbirine çarpılarak darmadağın olduğu zaman,
15. İşte o gün, olan olmuştur.
16. Gök yarılmıştır; o gün o, zayıf, sarkıktır.
17. Melekler de onun kenarlarındadır. O gün Rabbinin tahtını, üstlerinde sekiz (melek) taşır.
18. O gün (Allah’a) arz olunursunuz. Sizden hiçbir giz, (Allah’a) gizli kalmaz.
19. Kitabı sağından verilen: "Alın Kitabımı okuyun" der.
20. "Ben hesabımla karşılaşacağımı sezmiştim zaten."
21. Artık o, memmun eden bir yaşam içindedir.
22. Yüksek bir bahçede.
23. Ki devşirmesi kolay (meyvaları yakın. Oturan, elini uzatıp alabilir).
24. "Geçmiş günlerde yaptığınız işlerden ötürü âfiyetle yeyin, için!"
25. Kitabı sol tarafından verilen ise der ki: "Keşke bana Kitabım verilmeseydi!"
26. "Şu hesabımı hiç bilmemiş olsaydım!"
27. "Keşke (ölüm) işimi bitirmiş olsaydı!"
28. "Malım bana hiçbir yarar sağlamadı."
29. "Gücüm (saltanatım) benden yok olup gitti"
30. (Allâh, cehennemin muhafızlarına buyurur:) "Tutun onu, bağlayın onu."
31. "Sonra cehenneme sallayın onu!"
32. "Sonra uzunluğu yetmiş arşın olan zincire vurun onu!"
33. "Çünkü o büyük Allah’a inanmıyordu."
34. "Yoksulu doyurmaya ön ayak olmuyurdu!"
35. Bugün burada onun için candan bir dost yoktur.
36. İrinden başka yiyecek de yoktur.
37. Onu, (bile bile) hatâ işleyenlerden başkası yemez.
38. Yoo, yemin ederim; gördüklerinize,
39. Ve görmediklerinize,
40. Ki, o (Kur’ân) elbette değerli bir elçinin sözüdür.
41. O, bir şâ’irin sözü değildir. Ne de az inanıyorsunuz!
42. Bir kâhinin sözü de değildir. Ne de az düşünüyorsunuz!
43. Âlemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir.
44. Eğer o, (Muhammed), bazı laflar uydurup bize iftirâ etseydi,
45. Elbette onun sağ (elini veya kuvvet)ini alırdık.
46. Sonra onun can damarını keserdik.
47. Sizden hiç kimse buna engel olamazdı.
48. O (Kur’ân), korunanlar için bir öğüttür.
49. Biz, içinizde yalanlayanlar bulunduğunu elbette biliyoruz.
50. Doğrusu o, kâfirler için hasrettir.
51. O, kesin gerçektir.
52. Öyleyse ulu Rabbinin adını tesbih et (O’nun eksikliklerinden uzak, yücelerden yüce olduğunu an).
